Χοιρινή τηγανιά με σπιτικό πουρέ πατάτας...

Οι παλιοί φυλούσαν το κρέας για την Κυριακή. Είναι μια τροφή αρκετά πιο ''τσιμπημένη'', σε σχέση με άλλες, οπότε για πολλούς δεν είναι εύκολο να καταναλώνεται καθημερινά. Άραγε, ισχύει ακόμα αυτό στην ελληνική οικογένεια? Φυλάνε το κρέας για την Κυριακή? Αν τύχει να επισκεφτείς τη γιαγιά μου Κυριακή και δεν έχει κρέας, ντρέπεται. Βρίσκει ξαφνικά πολλές δικαιολογίες του στυλ ''δεν πρόλαβα να πάω για ψώνια''. Τα μακαρόνια για την Κυριακή τα θεωρεί ντροπή. 

Εγώ, από την άλλη, δεν τρώω πολύ κόκκινο κρέας. Προτιμώ το κοτόπουλο, το οποίο φτιάχνω συχνά με διάφορους τρόπους. Είναι αρκετά φτηνότερο και απαιτεί λίγη ώρα στο μαγείρεμα. Είναι όμως φορές που ο οργανισμός μου το τραβάει το τρυφερό κρεατάκι και φαντάζομαι διάφορα πιάτα με πλούσιες αχνιστές σαλτσούλες!

Οπότε, Κυριακή εχτές, είπα να το τιμήσω το κρέας και να φτιάξω ένα από τα αγαπημένα μου πιάτα. Μόνο που, πλέον, δεν μπορώ να φτιάξω ένα πιάτο ακριβώς ίδιο, χωρίς να προσθέσω ένα καινούργιο στοιχείο, ένα καινούργιο συνοδευτικό, μια διαφορετική τσαχπινιά. Έχω εθιστεί σε αυτό νομίζω....

Χοιρινή τηγανιά - Υλικά:

1 κιλό χοιρινή τηγανιά (λέτε στον χασάπη να σας κόβει μικρά τα κομματάκια και να αφαιρεί τα πολλά παχάκια. Είναι γενικά τρυφερό κρέας και δεν απαιτεί πολλές ώρες βράσιμο)

1 φλιτζάνι ελαιόλαδο

1 μεγάλη πράσινη πιπεριά

1 μεγάλο λεμόνι

2 σκελίδες σκόρδου

μπόλικος φρέσκος ψιλοκομμένος μαϊντανός

αλάτι/πιπέρι/ρίγανη

Εκτέλεση:

Βάζουμε από το πρωί το κρέας σε μία λεκάνη με πιπεριά αλατοπίπερο και 1 σκελίδα σκόρδου και το καλύπτουμε με νερό και μισό φλιτζάνι λάδι και το βάζουμε στο ψυγείο. Όταν έρθει η ώρα του μαγειρέματος, ζεσταίνουμε το υπόλοιπο ελαιόλαδο σε μία φαρδιά κατσαρόλα και σωτάρουμε για λίγο τη δεύτερη σκελίδα σκόρδου. Προσθέτουμε το κρέας με 2-3 κουταλιές της σούπας από τη μαρινάδα μας και για 3 λεπτά το ανακατεύουμε συνεχώς με μία ξύλινη κουτάλα. Όταν εξατμιστούν τα πολλά υγρά, καλύπτουμε το κρέας με νερό και το αφήνουμε να βράσει για μισή ώρα. Προσθέτουμε κι άλλο νερό αν χρειαστεί, στην πορεία του βρασίματος. Όταν μαλακώσει το κρέας και πιεί το νεράκι, ρίχνουμε τον χυμό από το 1 λεμόνι και αφήνουμε για λίγο σε χαμηλή φωτιά να δέσει η σαλτσούλα.  Τέλος, διακοσμούμε με τον μαϊντανό.

Βλέπετε, εγώ το κάνω σαν λεμονάτο αυτό το φαγητό. Κάποιοι, απλώς τηγανίζουν σε καυτό λάδι την τηγανιά, αλλά εγώ προτιμώ τη σάλτσα λεμονιού.

Αναζητώντας το κατάλληλο συνοδευτικό της χοιρινής τηγανιάς, σκέφτηκα τον πουρέ πατάτας, αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα: δεν τον τρώω τον πουρέ. Δεν μου αρέσει καθόλου!!! Παράξενο, θα μου πείτε. Αφού για τις πατάτες τρελαίνομαι, πώς γίνεται να αντιδρώ στον πουρέ. Γενικά είμαι παράξενη στο φαγητό και παραδέχομαι ότι μικρή τον έτρωγα τον πουρέ, αλλά εδώ και πολλά χρόνια δεν θέλω ούτε να τον βλέπω. 

Κάθισα λοιπόν και σκέφτηκα γιατί δεν μου αρέσει ο πουρές και κατέληξα στο γεγονός ότι αυτά τα φακελάκια στιγμιαίου πουρέ πατάτας, τα οποία διαλύεις σε νερό ή γάλα και είναι έτοιμα σε 3 λεπτά, δεν έχουν μυρωδιά πατάτας. Είναι μια σκόνη γεμάτη συντηρητικά. Σκέφτηκα, ότι αν έφτιαχνα τον δικό μου πουρέ από αλεσμένες πατάτες, δεν θα είχε καμία σχέση γευστικά με αυτό το κατασκεύασμα. 

Περιττό να σας πω ότι ούτε καν έψαξα συνταγές για τον πουρέ, ούτε το σκέφτηκα πολύ.

Πουρές πατάτας - Υλικά:

4 πατάτες, καθαρισμένες και κομμένες στα 4

1 φλιτζάνι γάλα φρέσκο

αλάτι/πιπέρι/μοσχοκάρυδο

1 κουτ. σούπας βούτυρο

2 κουτ. σούπας από τη σάλτσα  της τηγανιάς

Εκτέλεση:

Βράζουμε τις πατάτες και σε ένα μπολ τις λιώνουμε απλώς με ένα πιρούνι. Σε ένα μικρό κατσαρολάκι ζεσταίνουμε για λίγο το γάλα και προσθέτουμε σιγά-σιγά τις λιωμένες πατάτες. Ανακατεύουμε συνεχώς με ξύλινη κουτάλα ή με ένα σύρμα. Ρίχνουμε αλατοπίπερο, μοσχοκάρυδο και τη σάλτσα από το κρέας. Όταν πήξει ο πουρές και δέσει, προσθέτουμε το βούτυρο και ανακατεύουμε απαλά μέχρι να λιώσει ομοιόμορφα. Έτοιμος για σερβίρισμα. Καλύτερα να είναι αχνιστός!

Φυσικά και μου άρεσε! Ξετρελάθηκα! Αγάπησα και πάλι τον πουρέ. Δεν θα ξαναβάλω ποτέ στο σπίτι μου συσκευασμένο πουρέ. Έμαθα ότι έχει και τις διπλάσιες θερμίδες από τον σπιτικό! Μύριζε έντονα η πατάτα και όχι το γάλα και η σάλτσα τον βοήθησε να γίνει πιο πικάντικος!! Και στην περίπτωση του σπιτικού πουρέ, η ποσότητα του γάλακτος εξαρτάται από το πόσο πηχτό τον θέλετε. Εγώ έβαλα λίγο γάλα. 

Μοναδικό Κυριακάτικο γεύμα!! Σήμερα προτείνω να φτιάξετε καμιά φακούλα γιατί συνέχεια κρέας, δεν γίνεται!!!

Καλή εβδομάδα!!